Nie wiem, czemu mam déjà vu.
Czy byłam w czasie i miejscu tym?
Ożywiony obraz wpada nagle w pamięć mą.
Skąd pamiętam Twoja twarz?
Pokój ten znany mi tak?
Ożywiony obraz wpada nagle w pamięć mą.
Cała nadzieja i czekanie
woła o swoje wyjaśnianie.
Czy znalazłam życia cel?
Więcej nie mogę znieść.
Kiedyś słyszałam ten głos.
Kiedyś powiedziałam coś,
coś, co nadal mi odbiera zmysły
me.
Czy ja ciągle jeszcze śpię?
Czy świat senny tworzy się?
Czemu nadal mi odbiera zmysły me?
Wstaję, by rozświetlić mrok,
jednak noc to dla mnie szok.
Zbyt strasznym jest da mnie znów w ten zapaść sen.
Nic, nad czym mogę rozmyślać,
Nic, co mogę porównywać
do rozpętania piekła tak głęboko w głowie mej.
Strach pomyśleć, a to budzi,
że mój koszmar do mnie wróci,
Uciekam od niego w dal,
Uratuję się sam.
Uwięziona w Koszmarze o Lustrach,
W świecie paradoksu
Czas nieuchronnie się porusza
w Śnie, który tak dobrze znamy.
Uwięziona w piekle mi znanym,
Uwięziona w czasoprzestrzeni,
W równoległym świecie zatrzymana,
W Śnie, który tak dobrze znamy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz